Opuwo - Epupa Falls
Door: Caroline
Blijf op de hoogte en volg Daan en Caroline
12 Mei 2018 | Namibië, Epupa
12 mei opuwo - epupa falls
888 rivierbeddingen overgestoken,minstens.
Gemene geulen zitten erbij.
Ruim 100 km gravelweg en dan steeds moeten afremmen en heel langzaam door zo’n geul of kuil. Schiet lekker op zo ... en totaal door elkaar geklutst.
We rijden op de C43 naar het noorden. Bij Okongwati is een “grens” post. We moeten vertellen waar we vandaan komen en waar we naar toe gaan. En Daan moet z’n rijbewijs laten zien. Alles wordt genoteerd op een vel papier dat op een stuk stevig karton zit.
Wat zouden ze met al die informatie doen?
Valt nog mee met onze andere Afrika reizen, dan wilde ze zelfs de namen en geboorte data van onze ouders weten. Ach waarschijnlijk sparen ze dat ;)
Vandaag bijzonder weinig dieren tegengekomen. Wel een paar hele mooie vogels. Blauw met paars en roze , heel bijzonder. Ik kon de naam nog niet vinden.
En heel veel groepen geitjes met herdertjes. Vaak zijn dat nog hele jonge kinderen. Als we stoppen en ze wat te drinken en een koek geven zijn ze helemaal blij.
Ook over bergen en door bossen gereden. Dus dan weinig zicht op eventuele dieren.
Vanavond slapen we weer in een lodge. De Epupa Fall Lodge. Deze ligt, zoals al doet vermoeden, aan de watervallen. Een huisje op palen met dus super uitzicht op de waterval. En veel herrie van het vallende water. De rivier heet de Kunene rivier en dat is gelijk de grens met Angola. We kijken dus uit op Angola.
Het water valt van gemiddeld 60 meter hoogte en de waterval bestaat uit een serie watervalletjes over een breedte van 1,5 km.
Voor de lodge het wildste stuk.
Erg mooie plek weer.
We hebben een klamboe voor over ons bed want hier zijn erg veel muggen.
We zitten nu in malaria gebied en zijn dus gestart met de Malerone pillen. Alleen in het noorden van Namibië komt malaria voor.
Vanmiddag gewandeld bij de waterval. Een groepje meisjes kwam kletsen. Ze spraken amper Engels maar vonden mijn haar en huid erg interessant. Allemaal aaien en voelen. Daarna hebben ze gezongen en moest ik ook zingen.
Vader Jacob kende ze ook maar dan in hun eigen taal. Leuk in canon gezongen. Daan was doorgelopen voor foto’s en trof mij later ineens aan met dat groepje meisjes. Dus hij zong ook nog even mee en heeft nog wat foto’s gemaakt.
Morgen blijven we hier. Dus we hebben een rust dagje. Kunnen we nog wat rond kijken of in het zwembad hangen.
Weetje: ook deze lodge heeft electriciteit alleen via zonnecellen.
Ze zijn in Namibië veel met milieu bezig !
Ps ik had het gister over een klein bedrag voor een foto van een himba vrouw.... Daar vragen ze dus omgerekend 14 euro voor !
We zijn doorgelopen.
888 rivierbeddingen overgestoken,minstens.
Gemene geulen zitten erbij.
Ruim 100 km gravelweg en dan steeds moeten afremmen en heel langzaam door zo’n geul of kuil. Schiet lekker op zo ... en totaal door elkaar geklutst.
We rijden op de C43 naar het noorden. Bij Okongwati is een “grens” post. We moeten vertellen waar we vandaan komen en waar we naar toe gaan. En Daan moet z’n rijbewijs laten zien. Alles wordt genoteerd op een vel papier dat op een stuk stevig karton zit.
Wat zouden ze met al die informatie doen?
Valt nog mee met onze andere Afrika reizen, dan wilde ze zelfs de namen en geboorte data van onze ouders weten. Ach waarschijnlijk sparen ze dat ;)
Vandaag bijzonder weinig dieren tegengekomen. Wel een paar hele mooie vogels. Blauw met paars en roze , heel bijzonder. Ik kon de naam nog niet vinden.
En heel veel groepen geitjes met herdertjes. Vaak zijn dat nog hele jonge kinderen. Als we stoppen en ze wat te drinken en een koek geven zijn ze helemaal blij.
Ook over bergen en door bossen gereden. Dus dan weinig zicht op eventuele dieren.
Vanavond slapen we weer in een lodge. De Epupa Fall Lodge. Deze ligt, zoals al doet vermoeden, aan de watervallen. Een huisje op palen met dus super uitzicht op de waterval. En veel herrie van het vallende water. De rivier heet de Kunene rivier en dat is gelijk de grens met Angola. We kijken dus uit op Angola.
Het water valt van gemiddeld 60 meter hoogte en de waterval bestaat uit een serie watervalletjes over een breedte van 1,5 km.
Voor de lodge het wildste stuk.
Erg mooie plek weer.
We hebben een klamboe voor over ons bed want hier zijn erg veel muggen.
We zitten nu in malaria gebied en zijn dus gestart met de Malerone pillen. Alleen in het noorden van Namibië komt malaria voor.
Vanmiddag gewandeld bij de waterval. Een groepje meisjes kwam kletsen. Ze spraken amper Engels maar vonden mijn haar en huid erg interessant. Allemaal aaien en voelen. Daarna hebben ze gezongen en moest ik ook zingen.
Vader Jacob kende ze ook maar dan in hun eigen taal. Leuk in canon gezongen. Daan was doorgelopen voor foto’s en trof mij later ineens aan met dat groepje meisjes. Dus hij zong ook nog even mee en heeft nog wat foto’s gemaakt.
Morgen blijven we hier. Dus we hebben een rust dagje. Kunnen we nog wat rond kijken of in het zwembad hangen.
Weetje: ook deze lodge heeft electriciteit alleen via zonnecellen.
Ze zijn in Namibië veel met milieu bezig !
Ps ik had het gister over een klein bedrag voor een foto van een himba vrouw.... Daar vragen ze dus omgerekend 14 euro voor !
We zijn doorgelopen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
